Woon-werkverkeer in de vakantie

Anders geformuleerd: als de eerste golf vakantiegangers het land heeft verlaten, of zich elders bevindt als ik ’s morgens met mijn motor de weg op moet. Wat kan Nederland toch een heerlijk land zijn, als je deel uitmaakt van het woon-werkverkeer in de vakantieperiode en een beetje de ruimte krijgt op ons wegennet dat anders zo zwaar gebukt gaat onder overbelasting.
Waar anders stapvoets tussen autocolonnes wordt gereden, lange rijen bumper aan bumper voor verkeerslichten (zeg maar gewoon ‘stoplichten’) staan te wachten en filemededelingen op de radio langer duren dan de reclameboodschappen, is er nu  de ruimte die men als prettig ervaart. Als je de motor ’s morgens vroeg aantrapt en het kwik gaat richting achttien graden, begint de dag met een lach. Dan ga je met plezier een stukje sturen naar je werk, compleet met zonnebril, leren pak en zomerhandschoenen.  
In de maanden juli en augustus heerst er ook een ander sfeertje op de weg. Niet op de ‘zwarte zaterdagen’ voor de Gotthard, Brenner of Autoroute du Soleil, maar op de Nederlandse wegen. Je hoort in die periode wat meer geronk van mensen die anders hun motor op stal laten staan (waarom eigenlijk?). Sommigen zijn met dikke pakken en dito handschoenen ook niet op de zomer gekleed, maar ze genieten wel van hun spaarzame kilometers op twee wielen, tenzij de brug open staat en de zon vrij spel heeft.  
Het is dat mijn vakantieplanning wordt bepaald door de GP-kalender en verplichte schoolvakanties, want anders wist ik het wel. Gewoon de hele zomer in Nederland blijven motorrijden en daarna andere oorden opzoeken!  

Hans van Loozenoord
- pr en communicatie -