Verkeersdrempels: moderne tieden?

Het gaat hier niet over een wasbord op een motocrosscircuit, of een springbult bij een strandrace, maar over ordinaire verkeersdrempels. Hoe ver kun je in dit land nog rijden zonder zo’n bult te ontmoeten? Dan heb ik het niet over noodzakelijke snelheidsremmers voor oversteekplaatsen bij scholen, binnen de bebouwde kom, of asfaltbulten voor gevaarlijke bochten daarbuiten. Nee, ik bedoel hinderlijke, overbodige hobbels die aan het brein van een verkeersverbeteraar (moderne variant op wereldverbeteraar) zijn ontsproten.
Zit iedereen tegenwoordig zo te suffen dat ze een bordje met 50 km/u niet zien, of kan de gemiddelde weggebruiker niet meer de conclusie trekken dat het beter is voor iedereen om bij het naderen van de bebouwde kom van het gas af te gaan? Zelfs op de meest overzichtelijke plekken gaan we terug in de toeren, afremmen en daarna weer accelereren. Lekker bevorderlijk voor het brandstofverbruik (en dus het milieu), dat hotsen en stoten. Het druist ook in tegen de campagne “Moderne tieden, tied veur ’t nije rieden”, met weinig toeren in een hoge versnelling.
Welke verkeersdeelnemer wil de snelheid van een begrafenisstoet aanhouden? Vroeger dacht ik dat er een geheim pact bestond van schokdemperfabrikanten en wegbeheerders. Een soort bouwfraude maar dan anders.
Afgelopen zomer heb ik nog flink wat kilometers gemaakt in Duitsland en Italië, maar kan me niet herinneren dat in die landen zo kwistig wordt gestrooid met verkeersdrempels. De voorstanders zullen wel weer zeggen dat minder drempels uitnodigend werken op scheurneuzen met herriemotoren, maar ik wil gewoon van A naar B. Op mijn motor met standaarduitlaat, wel te verstaan. Ook in de komende maanden als het weer wat minder en de files weer langer worden.

Hans van Loozenoord
- Pr en communicatie -