Rokjesdag voor motorrijders

Deze prachtige term, die alles en niets aan de fantasie overlaat, is ooit geïnitieerd door de onlangs overleden schrijver Martin Bril. Het is de dag dat het vrouwelijke deel van de samenleving massaal de pantalon links laat liggen en kiest voor de rok (mag ook een jurkje zijn) als kledingstuk. Hierdoor worden niet alleen ontelbaar veel mooie benen aan het zonlicht prijsgegeven, maar meer nog is het een signaal dat we de winter hebben overleefd, dat de lente is doorgebroken en dat mooie tijden zullen volgen. Daarom is het een belangrijke feestdag.
Rokjesdag in de motorwereld kan op een andere datum vallen, maar heeft bijna dezelfde betekenis en slaat ook op de keuze van aankleding. Het is het moment dat we het dikke all weatherpak en dito handschoenen negeren. Eindelijk glijden we weer in ons leren pak, compleet met zomerhandschoenen die gevoel doorgeven. Vervoeren wordt nog meer genieten, in de prettige wetenschap dat dit voorlopig zo zal blijven. Je stapt toch ook met een ander gevoel op de motor als je geen regenpak aan hoeft te trekken.
Toch zit er een ‘maar’ aan dit verhaal. De gemiddelde motorrijder weet namelijk nooit wanneer rokjesdag precies valt. Vrouwen weten dat wel van hun eigen dag, zonder dat ze elkaar hebben gesproken. Hoe dit non-verbale signaal wordt afgegeven blijft een mysterie.
Zo ben ik in april al een keer met verkleumde vingers van de motor gestapt. En dan gewoon met een stalen gezicht toegeven dat het heerlijk was op de weg. Wie deze feestdag zonder vaste datum niet kent en vroegtijdig te dun gekleed in het zadel klimt, kan door de elementen worden gestraft. In principe worden alleen vrouwelijke motorrijders niet verrast.
 
Hans van Loozenoord
- pr en communicatie -