Ideale Olympische lijn

Geen slecht tijdverdrijf in deze motorloze periode die mij in een emotieloze winterslaap doet dommelen. Maar daar ging het helemaal niet over! Sommige uitdrukkingen die we in de motorsport toepassen worden ook gebezigd tijdens de Olympische Winterspelen, bij de bobsleeërs om precies te zijn.
 
Eens in de vier jaar kon ik mijn snelheidshart slechts warmen bij de betere skinummers, zoals de afdaling en de Super G, maar daar is sinds kort het bobsleeën bijgekomen. Al zenden ze het midden in de nacht uit, ik ga er voor zitten. Met 150 km/u op vier smalle ijzers driftend door enge kombochten die de speedway van Daytona doen verbleken. De concentratie, de wegbrekende achterkant, dit begint te lijken op het metier van Valentino Rossi en Casey Stoner, bij wie ook het kleinste foutje wordt afgestraft. Dat bobben is een boeiend, spectaculair schouwspel, het resultaat van een samensmelting van mens en machine, net als in de motorsport.
Er komt ook een stuk techniek bij kijken waar je u tegen zegt. Het aerodynamische omhulsel van de bob is rechtstreeks uit de windtunnel afkomstig en over het chassis, waarvan het zwaartepunt versteld kan worden, hult men zich in geheimzinnig stilzwijgen. Alsof de deuren van de pits voor je neus worden dichtgeklapt als een Japanner de kuip van een motorfiets dreigt te halen.
 
Zonder Nederland als schaatsnatie tekort te willen doen, vind ik het prachtig dat we 
in andere Olympische disciplines wat te bieden hebben. En met de equipes van Edwin van Calker, met z’n tweeën of met z’n vieren, doen we niet voor spek en bonen mee, zoals die Engelse schansspringer in een grijs verleden. 
 
Na de Spelen mogen de motoren het weer overnemen. Jasper Iwema heeft gelukkig een team gevonden en Rossi en Stoner zijn in Maleisië aan hun testprogramma voor dit seizoen begonnen. Kunnen wij weer nieuwe sterke verhalen uitbroeden.

Hans van Loozenoord
PR en communicatie