Doorrijden in de herfst

Dat is het devies als de laagstaande zon z’n verblindende stralen op mijn vizier richt. De zonnebril was misschien noodzaak in St. Tropez en ik word ook niet bij een filmpremière met BN’ers verwacht, maar toch kan dat attribuut buiten de zomermaanden op de motor erg handig zijn.
Het is in oktober altijd opletten geblazen, want als je zelf de zon in de rug heb, kijkt het tegemoetkomend verkeer er pal tegen in en ziet mij als motorrijder minder goed naderen.
 
Het hoort allemaal bij de herfst, die zich ondertussen heeft aangediend. Net als bladeren op de weg, incidentele mist, donkere luchten, windvlagen en regenbuien. Dat klinkt anders dan warme zonnestralen, schaars geklede medemensen en sprankelende prosecco, maar we moeten er toch doorheen; sommigen misschien tot ze 68 zijn. Dan graag met de motor, want zo blijf je in ieder geval rijden en dat voelt een stuk prettiger dan achter aansluiten op de rijbaan.
Natuurlijk moet je extra rekening houden met de conditie van het wegdek, want die is deze tijd van het jaar instabiel. Van nat tot glad en – als het eenmaal gevroren heeft – met vervelende beschadigingen die een motorrijder eerder voelt dan een automobilist.
Overdag kan de temperatuur nog aangenaam oplopen, maar een groot deel van het woon-werkverkeer speelt zich af op momenten dat het best fris is. Met koude vingers gaat het noodzakelijke gevoel met koppeling en remhendel deels verloren (we hebben niet allemaal handvatverwarming aan boord). Kortom, men moet de kleding weer aanpassen bij de omstandigheden.
 
Als die eindeloze keten van rode remlampjes drie rijen dik oplicht en de matrixborden op 50 springen dan weet je het wel. In de auto’s wordt een broodje gegeten, wat stukken doorgenomen (soms door een stuk) en stevig getelefoneerd. 
De Nederlandse weggebruiker maakt zich op voor de winter. Voor de motorrijder betekent dit: goed aankleden en scherp blijven. Dan kun  je lekker lang doorrijden. 

Hans van Loozenoord
(pr en communicatie)