De minister bekent

Ik zeg bewust ‘onze’ minister, want in het artikel stonden een paar quotes die doen vermoeden dat deze filefighter echt passie heeft voor verkeer. En dat is een sentiment waar ik zijn voorgangers de laatste decennia zelden of nooit op heb kunnen betrappen.
“Het is ontzettend leuk om eens lekker snel op te trekken met een sportieve auto”, sprak de bewindsman. Aiaiai, dat zijn uitspraken die hij in een ander kabinet
had moeten bekopen met het beantwoorden van Kamervragen.
Ook gelezen: “We moet ervoor waken dat we als overheid onze geloofwaardigheid niet verliezen. Snelheidscontroles mogen niet de schijn wekken dat het er alleen maar om gaat om zoveel mogelijk geld binnen te halen.” Pas nou toch op, Camiel! Uiteraard is deze bewering volkomen juist, maar in sommige kringen pleeg je hiermee politieke zelfmoord. Minder boetes kan niet, alles is in de begroting opgenomen, het controleapparaat moet de acceptgiro’s uitspugen. Wat gebeurt er met Nederland als wij weggebruikers niet voortdurend financieel worden uitgezogen? Dan loopt het schatkisttekort helemaal op. Wouter Bos zal ten einde raad zijn.
Binnenkort moet de aimabele Limburger een krachtproef ondergaan als de ‘Spoedwet wegverbreding’ aan de Eerste Kamer wordt voorgelegd. Hiermee moet een eind komen aan een zieke inspraakcultuur die noodzakelijke aanpassing van wegen tegenhoudt. Het duurt gemiddeld elf jaar voordat een verkeersknelpunt in ons land is aangepakt. Eurlings hierover: “Ik ben ingenieur maar had beter jurist kunnen worden.”
Zelf verruilt hij in zijn vrije tijd de dienstauto voor een cabrio, een MG. Misschien voor ons motorrijders een vervoermiddel met twee wielen te veel, maar toch. Er is hoop, want cabriogevoel komt dicht in de buurt van motorgevoel. 

Hans van Loozenoord
- pr en communicatie -